ابر هدایت
یارب از ابر هدایت برسان بارانی " پیشتر زانکه چو گردی زمیان برخیزم

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ
ابر هدایت

جستجو

دوستان من


به نام خدا

سلامی چو بوی خوش آشنایی " بدان مردم دیده ی روشنایی

حافظ (3)

جلـوه گاه رخ او دیـده ی مـن تنــها نیست " ماه و خورشید هم این آینه می گردانند

  عهــد ما با لب شیرین دهنان بست خدا "  ما همـه بنـــده و این قوم خــداونداننـــد

در قدیم موقع جشن، غلامان آینه ای در دست داشته و آن را همراه پادشاه حمل می نمودند و پادشاه همواره سیمای عروس خود را در آن می دید و به آن غلامان می گفتند آینه گردان. حافظ می فرماید: من بسان غلامی هستم که چشمم آینه گردان خداستف یعنی چشمم فقط خدا را می بیند و اگر روشنی دارد چون جلوه گاه خداست و او در آن نظر کرده است؛ " المؤمنُ ینظُرُ بنورَالله ". و در ادامه می گوید ماه و خورشید نیز روشنایی خود از خدا می گیرند، و در یک کلام، خداوند به هر که نظر کند نورانی می شود..


چهارشنبه نوزدهم فروردین 1394 سید عباس احمــدی زاده

به نام خدا

سلامی چو بوی خوش آشنایی  بدان مردم دیدۀ روشنایی

حافظ (2)

عاقلان نقطۀ پرگار وجودند ولی  "  عشق داند که در این دایره سرگردانند

پرگار وجود، کنایه از گردش دنیا حول یک نقطه می باشد و آن نقطه، عاقلان می باشند، اما نه آن عاقلانی که در کتاب وحی و سیرۀ معصومین از آنها یاد شده است، چرا که عقل از این منظر چیزی است که به واسطۀ آن خدای رحمان عبادت و طاعت شود. حافظ می فرماید: چرخش روزگار به کام عاقلان است، اما آن عقلی که به زیرکی و زرنگی تعریف می شود نه عقل از منظر کتاب وحی. چرخ روزگار معمولا به کام کسانی می گردد که می خواهند