ابر هدایت
یارب از ابر هدایت برسان بارانی " پیشتر زانکه چو گردی زمیان برخیزم

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ
ابر هدایت

جستجو

دوستان من


به نام خدا

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را

                                     که به ماسوا فکندی، همه سایه ی هما را

دل اگر خدا شناسی، همه در رخ علی بین

                                    به علی شناختم من، به خـدا قسم خـدا را

به خدا که در دو عالم، اثر از فنا نماند

                                   چو عـلی گرفته باشد، سرِ چشمه ی بقا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

                                   به شرار قهـــر سوزد همـــه جان ماســوا را

برو ای گدای مسکین، درِ خانه ی علی زن

                                   که نگین پادشـاهی، دهــد از کرم گــــدا ارا

به جز از علی که گوید، به پسر که قاتل من

                                  چـو اسیـر توست اکنون، به اسیر کن مدارا

به جز از  علی که آرد، پسری ابوالعجایب

                                  که علم کنــد به عــالم، شهــــدای کربلا را

چو به دوست عهد بندد، ز میان پاکبازان

                                 چو علی کِه می تواند، که به سر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت

                                 متحـــیّرم چه نامم، شــه ملک لافتــــی را  

به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

                                 که ز کـــوی او غبــاری، به من آر توتیا را

به امید آنکه شاید برسد به خاک پایت

                                چه پیام ها سپـردم همــه سوز دل صبارا

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

                                 که ز جان مـــا بگــردان ره آفت قضــا را

چه زنم چو نای هردم، زنوای شوق او دم

                                که لسان غیب خوشتر بنـــوازد این نوا را

«همه شب بر این امیدم، که نسیم صبحگاهی

                                به پیام آشنـــــــایی، بنوازد آشنــــــا را »

ز نوای مرغ یاحق بشنو که در دل شب

                                غم دل به دوست گفتن، چه خوش ست شهریارا

 

میــــــلاد مولود کعبه به همه ی محبّان آن حضرت مبــارکبـاد


جمعه یازدهم اردیبهشت 1394 سید عباس احمــدی زاده

بِسمِ الله الرَّحمن ارَّحیم

قائم (17)

1- ابوغانم خادم گوید: برای امام حسن عسکری(ع) فرزندی به دنیا آمد که نام وی را محمد نامید و وی را در سومین روز ولادتش، به اصحاب خود عرضه کرد و فرمود: پس از من این صاحب شما و جانشین من بر شماست، و او قائمی است که مردم در انتظار وی بمانند و چون زمین پر از ظلم و ستم شود، ظهور کند و ان را پر از عدل و داد نماید.

2- حسن بن منذر گوید: روزی حمزة بن ابی الفتح، به نزد من آمد و گفت: مژده که دوش برای امام حسن عسکری(ع) در سرا فرزندی متو لد گردید و او فرمان داد که کودک را پنهان دارند؛ گفتم: نام او چیست؟ گفت: او را محمّد نامیده اند و کنیه اش ابوجعفر است

بقیه در ادامۀ مطلب



ادامه مطلب
چهارشنبه دوم اردیبهشت 1394 سید عباس احمــدی زاده