ابر هدایت
یارب از ابر هدایت برسان بارانی " پیشتر زانکه چو گردی زمیان برخیزم

بخش های دیگر

فتوبلاگ من
پرسش و پاسخ
یادداشت بازدیدکنندگان
گالری وبلاگ
ابر هدایت

جستجو

دوستان من


به نام خدا

درگذشت تعداد زیادی از هموطنان عزیز را در مکّه ی مکرّمه، محضر امام عصر(عج)، مقام معظّم رهبری، خانواده های آن عزیزان و تمام مردم عزیز ایران تسلیت می گویم.

اگر ایجاد  این حادثه ی  تاسف آور، تعمّدانه نبوده، یقینا نشان از بی کفایتی و بی لیاقتی مسئولان برگزار کننده ی مراسم حج دارد. انشاءالله روزی را شاهد باشیم که پرچم حقیقی اسلام بر فراز کعبه با طلوع خورشید عدالت گستر جهانی به اهتزاز درآید و دیگر ناظر چنین حوادث دردناکی آن هم در حین زیارت خانه ی خدا نباشیم.


یکشنبه پنجم مهر 1394 سید عباس احمــدی زاده

به نام خدا

امیر مؤمنان: دنیا می فریبد، زیان می رساند و می گذرد. خدای متعال دنیا را نه پاداش دوستان خود پسندید و نه کیفر دشمنانش. اهل دنیا چون کاروانی باشند که هنوز بارانداز نکرده، کاروانسالارشان بانگ بر می دارد که بار بندند و بروند.
(نهج البلاغه؛ حکمت 415)
امید که فضل خداوند دستگیرمان باشد

دوشنبه پنجم مرداد 1394 سید عباس احمــدی زاده

 

به نام خدا

امیر مؤمنان: خداوند متعال، چهار چیز را در چهار چیز پنهان کرده است. 1) رضا، در طاعت 2) خشم، در معصیت،3) اجابت، در دعا؛ را در سه قسمت گذشته مرور نمودیم، و اینک 4) ولی خدا، در بندگان: امیر مؤمنان می فرماید:وَ أَخفَی وَلِیَّهُ فِی عِبادِهِ فَلَا تَستَصغِرنَّ عَبداً مِن عَبِیدِاللهِ فَرُبَّما یَکونُ وَلِیُّهَ وَ انتَ لاتَعلَمُ؛ و ولی خود را در میان بندگان خویش پنهان نموده است. پس هیچ یک از بندگان خدا را کوچک و خوار مپندار؛ شاید او ولیّ و دوست خالص خدا باشد و تو ندانی!. هیچ وقت شخصی را کوچک نشماریم و تحقیر نکنیم، چه بسا همین بنده ای که به نظر انسان نمی آید، پیش خدا خیلی آبرو داشته باشد، پس احتیاط در این است که حرمت تمام بندگان خدا را داشته باشیم، به هیچ کس کوچکتیرین بی ادبی نکنیم.مردم مدینه دچار قحطی شدند و باران نمی آمد. هرچه نماز و دعا خواندند باران نیامد. شخصی در بیرون مدینه غلامی را که قیافه ای ژولیده داشته است و کسی به او اهمیّت نمی داد را می بیند که دو رکعت نماز می خواند و سپس دعا می نماید، که یکدفعه فضا عوض می شود و ابری می آید و باران می بارد. آن شخص می گوید حس کردم دعای آن غلام مستجاب شد. همراه این غلام می رود و می بیند که به منزل امام سجاد رفت. فردای آن روز به منزل امام سجّاد(ص) رفتم و به حضرت عرض نمودم: آقا اگر من حاجتی داشته باشم، ممکن است حاجت مرا برآورده نکنید؟ فرمودند: نه، من خواسته ی شما را اجابت می کنم. عرض نمودم: یکی از غلام های شما را می خواهم بخرم. حضرت فرمودند: مانعی ندارد، همه ی غلام ها را آوردند(البته حضرت خبر داشتند و اینها از باب تجاهل عارف می باشد) غلام مورد نظر، غلامی بود که تیمار داری و تر و خشک حیوانات را به عهده داشت، که جایگاه بسیار پایینی محسوب می شد. عرض نمودم آقا، من می خواهم این غلام را بخرم. فرمود: مانعی ندارد. غلام رو به من کرد و گفت: چرا می خواهی مرا از مولای خود جدا کنی؟ گفتم: فکر کردی من تو را نشناختم. من دیروز که خارج از شهر دعا نمودی و باران آمد راز تو را دانستم. گفت: عجب پس سر من کشف شد؟! گفتم، بله ولی من نمی خواهم تو را به عنوان غلام ببرم، بلکه می خواهم شما ولیّ و آقای من باشید و من خدمت گزار شما باشم. اما غلام بسیار از افشا شدن سرّش متأثر شد، به همین دلیل صرف نظر کردم و بیرون آمدم. هنوز به منزل نرسیده، امام سجّاد دنبال من فرستادند. برگشتم، حضرت فرمودند: بیا این رفیق خود را تشییع جنازه کن. وقتی راز او روشن شد که او ولیّ خدا و مستجاب الدعوة است، از خدا خواست که مرا به ملاقات خود ببر و از دنیا رفت.(مستدرک الوسائل، ج 14. ص 74). چه بسا بنده هایی باشند که پیش خدا خیلی آبرو دارند ولی در جامعه وجهه نداشته باشند؛ پس باید خیلی مواظب باشیم و هیچ بنده ای را تحقیر نکنیم.

امید که فضل خداوند دستگیرمان باشد


سه شنبه شانزدهم تیر 1394 سید عباس احمــدی زاده

به نام خدا

امیر مؤمنان: خداوند چهار چیز را در چهار چیز پنهان کرده است.1) رضا در طاعت 2)خشم در معصیت را در دو قسمت گذشته مرور نمودیم.و اینک 3) اجابت در دعا: امیر مؤمنان می فرماید: وَ أَخفَی إِجابَتَهُ فِی دَعوَتِهِ فَلَا تَستَصغِرَنَّ شَیئاً مِن دُعائِهِ فَرُبَّما و أنتَ لاتَعلَمُ؛ و اجابت خویش را در میان دعاهایش پنهان نموده است، پس هیچ دعایی را کوچک مشمار، چه بسا همان، دعای مستجاب باشد و تو ندانی!. پس باید به هر زبانی و در هر حالتی با خداوند صحبت نماییم، چرا که ممکن است همان دعایی را که ما اهمیت نمی دهیم به اجابت برسد و ما ندانیم. همانطور که نمی دانیم کدام عمل ما مورد رضای خداوند متعال قرار گرفته و باعث محبت و رحمت وی می شود و نمی دانیم کدام گناه خشم خداوند را برانگیخته و ما را از نظر وی می اندازد؛ همین طور هم نمی دانیم کدام دعا به اجابت می رسد. بنابر این احتیاط در این است که هیچ دعایی را دست کم نگیریم. خداوند که دعای یک مورچه را برای نزول باران به اجابت می رساند، دعای یک مؤمن، یک مسلمان و یک دوست دار اهل بیت را قطعاً به اجابت می رساند؛ باید امید خود را در دعا بالا ببریم. یکی از شرایط مهم دعا، خوش بین بودن به خداوند مهربان در اجابت آن است. و خود دعا نیز امید و رجا و حسن ظنّ به خداوند متعال را سبب می شود.امام سجاد(ع) چه زیبا در دعای ابوحمزه عرضه می دارد: پروردگارا! ما به حضرتت امیدهای بسیار و طولانی داریم! ما رجا و امید بزرگ به تو بستیم! ما تو را معصیت کردیم، و از تو امید پرده پوشی داریم. و تو را در دعا خواندیم و امید اجابت داریم! پس ای مولای ما، ما را به امید و آرزوی مان برسان!... خداوندا! ما را به آرزوهای مان برسان و امیدواری به کرم خود را بر ما محقق گردان!.( مفاتیح الجنان، دعای ابوحمزه ی ثمالی) لازم به ذکر است که یکی از موانع اجابت دعا، بدبین بودن به خدای متعال است. به خود بدبین باشیم و خود را مقصر بنامیم طوری نیست؛ ولی به خداوند هر چه می توانیم امیدوار بوده و حسن ظنّ به آن ایزد متعال داشته باشیم. خداوندا! در این ماه که سفره ی رحمت خود را گسترانیده ای، عنایتی فرما تا میهمان لایقی باشیم.

امید که فضل خداوند دستگیرمان باشد


دوشنبه پانزدهم تیر 1394 سید عباس احمــدی زاده

 

به نام خدا

امیر مؤمنان می فرماید: خداوند متعال چهار چیز را در چهار چیز پهنان کرده است.1) رضا در طاعت 2) خشم در معصیت. در قسمت گذشته رضا در طاعت را مرور نمودیم و اینک 2) خشم در معصیت: امیر مؤمنان می فرماید: وَ أَخفَی سَخَطَهُ فِی مَعصِیَتِهِ فَلا تَستَصغِرَنَّ شَیئاض مِن معصِیَتِهِ فَرُبَّما وافَقَ سَخَطُهُ مَصِیَتَهُ وَ أنتَ لا تَعلَمُ؛ و خشم خود را در نافرمانی خود پنهان کرده است؛ پس چیزی از نافرمانی او را کوچک مشمار، چه بسا گناهی سبب خشم او شود و تو ندانی!. همهانطور که طاعات را نباید دست کم بگیریم، نافرمانی او را هم نباید دست کم بگیریم. خدای متعال غضب خود را در نافرمانی خود پنهان نموده است. ما نمی دانیم کدام گناه است که خشم الهی را به جوش می آورد و ما را از نظر خداوند می اندازد.گاهی دلی شکسته می شود، آهی کشیده می شود که قابل جبران نیست، پس اگر برای کسی گناهی پیش بیاید، باید همانموقع به عاقبت آن بیاندیشد و به خدا پناه ببرد و به هر راهی بزند که و.ارد گناه نشود. یکی از راههای پیشگیری از گناه یاد خداوند متعال است، تا به مدد او بتوان فکر و نیت گناه را در نطفه خفه نمود. امام صادق(ع): و کسی که تصمیم بر گناهی گرفت، مبادا آن را انجام دهد که چه بسا بنده ای گناهی انجام دهد و خداوند متعال او را ببیند و بگوید به عزّت و جلالم سوگند دیگر تو را نمی آمرزم!.(وسائل الشّیعه؛ ج1 ص 113). همانطور که ممکن است عمل خیر کوچکی رضای خدا را جلب کند و رحمت و محبت خداوند را به جوش بیاورد، از این طرف هم باید مواظب بود؛ اگر بنده ای در معرض گناه قرار گیرد باید از خداوند مهربان مدد گیرد تا آن گناه به مرحله ی عمل نرسد، چرا که گاهی بنده ای مرتکب گناهی می شود و از نظر خداوند متعال می افتد. و چیزی در این دنیا بدتر از این نیست که کسی کاری انجام دهد که از نظر خدا بیافتد و یقینا در چنین حالتی توفیق توبه هم پیدا نمی کند، مگر اینکه باز خودِ خداوند مهربان به او لطف و عنایتی کند. و البته لازم به ذکر است که این ها همه از شدّت دلسوزی و لطف خدای متعال است، یعنی شدّت محبّت و لطف خداوند، این هشدارها را به ما می دهد که ما یک وقت خود را در معرض گناه قرار ندهیم.

امید که فضل خداوند دستگیرمان باشد


یکشنبه چهاردهم تیر 1394 سید عباس احمــدی زاده

به نام خدا

امیر مؤمنان فرموده است خداوند متعال چهر چیز را در چهار چیز پنهان کرده است.1) رضا در طاعت: امیر مؤمنان : (خداوند) خشنودی خویش را در اطاعتش پنهان کرده استو پس چیزی از اطاعت او را کوچک مشمار؛ چه بسا با رضایت او همراه شود و تو ندانی!. کدام عمل است که خداوند را راضی می کند؟ نمی دانیم، احتیاط این است که همیشه در اطاعت و فرمان خدا باشیم. چیزی بالاتر از رضای خدای متعال نیست و چیزی هم بدتر از غضب خداوند نیست.انسان بار شهادتین مسلمان می شود. اگر این اسلام و اقرار به قلب سرایت کند، ایمان است. اگر به اعضاء و جوارح ما سرایت کند تقواست. و بالاتر از تقوی نیز این است که انسان قلب و روح و جان خوئد را به خدای متعال بدهد و به مقام رضا برسد؛ رضا بالاترین مراحل می باشد. امیر مؤمنان می فرماید: خداوند رضای خود را در اعمال خیرمخفی کرده است. امام صادق می فرمایند:کسی که تصمیم به عمل خیری گرفت، باید تعجیل نماید و آن را به تأخیر نیاندازد، که بنده چه بسا عملی را انجام می دهد و خداوند متعال به او می گوید: من تو را بخشیدم و دیگر در نامه ی عملت چیزی را که به ضرر تو باشد، ثبت نخواهم کرد.(وسائل الشیعه ج1 ص 113) بنابراین هیچ فرصتی را نباید از دست دهیم، همه ی اعمال خیر را انشاءالله به مدد خداوند متعال مغتنم بشماریم.گاهی انسان نیمه شبی بلند می شود و از خوف خداوند اشکی می ریزد، اعضاء و جوارح ما شهادت می دهند. مژه های چشم عرض می کنند: بار پروردگارا! این بنده ی تو نیمه شبی بلند شد و از خوف تو گریست. خدای مهربان می فرماید: به خاطر این که در دنیا گریه کرده است ، او را از جهنم برگردانید.یک قطره اشک گاهی دریایی از آتش را خاموش می کند. گاهی در مسیری یک سنگی که جلوی راه مردم است را برمی داریم که ممکن است پای کسی به آن گیر کند. همین عمل خیرخواهانه ممکن است در زندگی ابدی انسان تعیین کننده باشد. انشاءالله خداوند بصیرت و توانی عنایت فرماید تا همواره در راه رضای او و از سر اخلاص به انجام اعمال خیر مبادرت نماییم.

امید که فضل خداوند دستگیرمان باشد


شنبه سیزدهم تیر 1394 سید عباس احمــدی زاده

به نام خدا

علی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را

                                     که به ماسوا فکندی، همه سایه ی هما را

دل اگر خدا شناسی، همه در رخ علی بین

                                    به علی شناختم من، به خـدا قسم خـدا را

به خدا که در دو عالم، اثر از فنا نماند

                                   چو عـلی گرفته باشد، سرِ چشمه ی بقا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

                                   به شرار قهـــر سوزد همـــه جان ماســوا را

برو ای گدای مسکین، درِ خانه ی علی زن

                                   که نگین پادشـاهی، دهــد از کرم گــــدا ارا

به جز از علی که گوید، به پسر که قاتل من

                                  چـو اسیـر توست اکنون، به اسیر کن مدارا

به جز از  علی که آرد، پسری ابوالعجایب

                                  که علم کنــد به عــالم، شهــــدای کربلا را

چو به دوست عهد بندد، ز میان پاکبازان

                                 چو علی کِه می تواند، که به سر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند، نه بشر توانمش گفت

                                 متحـــیّرم چه نامم، شــه ملک لافتــــی را  

به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

                                 که ز کـــوی او غبــاری، به من آر توتیا را

به امید آنکه شاید برسد به خاک پایت

                                چه پیام ها سپـردم همــه سوز دل صبارا

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

                                 که ز جان مـــا بگــردان ره آفت قضــا را

چه زنم چو نای هردم، زنوای شوق او دم

                                که لسان غیب خوشتر بنـــوازد این نوا را

«همه شب بر این امیدم، که نسیم صبحگاهی

                                به پیام آشنـــــــایی، بنوازد آشنــــــا را »

ز نوای مرغ یاحق بشنو که در دل شب

                                غم دل به دوست گفتن، چه خوش ست شهریارا

 

میــــــلاد مولود کعبه به همه ی محبّان آن حضرت مبــارکبـاد


جمعه یازدهم اردیبهشت 1394 سید عباس احمــدی زاده

بِسمِ الله الرَّحمن ارَّحیم

قائم (17)

1- ابوغانم خادم گوید: برای امام حسن عسکری(ع) فرزندی به دنیا آمد که نام وی را محمد نامید و وی را در سومین روز ولادتش، به اصحاب خود عرضه کرد و فرمود: پس از من این صاحب شما و جانشین من بر شماست، و او قائمی است که مردم در انتظار وی بمانند و چون زمین پر از ظلم و ستم شود، ظهور کند و ان را پر از عدل و داد نماید.

2- حسن بن منذر گوید: روزی حمزة بن ابی الفتح، به نزد من آمد و گفت: مژده که دوش برای امام حسن عسکری(ع) در سرا فرزندی متو لد گردید و او فرمان داد که کودک را پنهان دارند؛ گفتم: نام او چیست؟ گفت: او را محمّد نامیده اند و کنیه اش ابوجعفر است

بقیه در ادامۀ مطلب



ادامه مطلب
چهارشنبه دوم اردیبهشت 1394 سید عباس احمــدی زاده

بِسمِ الله الرَّحمن الرَّحیم

قائم (16)

1- ابو بصیر از امام باقر(ع) در تفسیر این سخن خدای تعالی: وجَعلَها کلِمةً باقیةً فی عَقَبِه، روایت کند که فرمود: این آیه درباره ی امام حسین(ع) است که امامت در فرزندان او، از فرزندی به فرزند دیگر منتقل می شود و به برادر و عمو برنمی گردد

2- عیس بن عبدالله گوید به امام صادق(ع) گفتم: فدای شما گردم اگر پیش آمدی کرد -وخدا روز مرگ شما را به من ننماید- چه کسی را امام بدانم؟ گوید: به موسی(ع) اشار کرد، گفتم: اگر موسی(ع) درگذشت، چه کسی را امام بدانم؟فرمود: به فرزندش؛ گفتم: اگر فرزندش درگذشت و برادری کبیر و فرزندی صغیر بجای گذاشت، کدام را امام بدانم؟ فرمود: به فرزندش و پس از او همیشه چنین خواهد بود. گفتم:اگر او و مکان او را نشناسم چه کنم؟ فرمود: می گویی، بارالها! من باقیمانده از حجّت های تو راکه از فرزندان امام درگذشته است، به ولایت برمی گزینم و آن تو را کافی است.

بقیه در ادامۀ مطلب



ادامه مطلب
شنبه بیست و نهم فروردین 1394 سید عباس احمــدی زاده

بِسمِ الله الرَّحمن الرَّحیم

قائم (15)

1- محمّد بن فضیل از امام رضا(ع) و او از پدرانش روایت کند که رسول خدا(ص) فرمود: ای علیّ! پس از من، تو و ائمّه از فرزندان تو، حجّت های الهی بر خلایق و أعلام او بر مردمان هستید، کسی که یکی از شما را انکار نماید، مرا انکار نموده است و کسی که یکی از شما را نافرمانی کند، مرا نافرمانی کرده است و کسی که بر یکی از شما جفا نماید، بر من جفا نموده است، و هر که به شما بپیوندد، به من پیوسته است و هرکه از شما اطاعت کند از من اطاعت کرده است و هرکس با شما دوستی یا دشمنی نماید با من دوستی و دشمنی نموده است، زیرا شما از من هستید و از گل من سرشته شده اید و من نیز، از شمایم.

بقیه در ادامه مطلب 



ادامه مطلب
چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1394 سید عباس احمــدی زاده